Sağlık Adresleri

Ankara Tabip Odası 1953 yılında kuruldu. Ankara bölgesinde 18 bin hekim bulunmakta, bunlardan 13 bini Odaya üyedir. Odada İşyeri Hekimliği, Asistan, Etik, İnsan Hakları, Basın Yayın, Hukuk, İlkyardım Eğitim, Kadın, Sağlık Hizmetlerini Denetleme, Sağlık Politikaları, Tıp Öğrencileri, Sosyal Etkinlikler, Pratisyen Hekim ve Halk Sağlığı Komisyonları faaliyet gösteriyor.

Mevcut örgütlenmelere mesafeli duran hekimler, yaşadıkları mesleki sorunların çözümünde meslek odalarına büyük önem yüklemektedirler. Mesleki sorunlarına koşut olarak hekimler, tabip odalarından, özelde ATO’dan, hekim sorunları, özlük hakları, hekimler arası iletişimin ve birliğin sağlanması gibi konu başlıklarında ağırlıklı olarak çalışmasını talep etmektedirler. Ücretlendirmenin geliştirilmesi, çalışma koşullarının iyileştirilmesi yönünde çalışmalar yürütülmesi, hekimleri mesleki alanda geliştirici etkinliklerde bulunması gibi istekler de hekimlerin diğer beklentilerini oluşturmaktadır.

TTB Merkez Konseyinin çalışmalarını destekliyoruz ve iyi hekimlik alanına, hekimlerin özlük haklarına, sağlık alanının düzenlenmesine yönelik, sağlık politikalarına ilişkin çalışmalarına katılıyoruz. Sağlığın piyasalaştırılmasına ilişkin aldığı tutumu son derece onurlu bir tutum olarak değerlendiriyoruz. Türkiye sağlık ortamının düzenlenmesine ilişkin önerilerinin destekçisi olduğumuzun bir kez daha altını çiziyoruz.

Mücadelemiz sağlık hakkı içindir. Son zamanlarda ATO olarak en çok kullandığımız cümlelerden biri bu. Çünkü dünya ekonomisinin 1970’lerdeki kriziyle genelde emeğe karşı planlı, kapsamlı ve sürekli bir saldırı süreci ortaya çıkmış ve 1980’lerle birlikte bunun sonuçları gözlenmeye başlamıştır.

Sağlıkta eşitsizliklerin arttırıldığı bir süreçten, sağlığa erişimin yurttaşların önemli bir kısmı için olanaksızlaştırıldığı bir sürece doğru çevriliyoruz. Sosyal devlet anlayışının getirdiği en önemli haklardan biri olan sağlıklı olma hakkı, sağlık halka “sağlıkta devrim yapılıyor” havası ile elimizden alınmaya çalışılıyor.

Sağlık hakkı; sağlıklı yaşama hakkı ve sağlık hizmetlerine ulaşma hakkıdır. Sağlık hakkını savunmak özü itibariyle iyi hekimlik değerlerini savunmaktır. Sağlıklı yaşamak için gerekenler iş, gelir, sosyal güvence, barınma, beslenme, insana yaraşır çalışma ortamı, eğitim, toplumsal yaşama katılma, temiz ve kullanılabilir su, atıkların düzenli toplanması, ulaşım, gürültüsüz ortam, kültür, sanattır. Sağlık hizmetlerinden yararlanma hakkı eşit, ulaşılabilir, tüm toplumu kapsayan, ücretsiz, nitelikli sağlık hizmetinden herkesin yararlanmasıdır. Bizler çok iyi biliyoruz ki sağlık hizmetleri ticarileştirilemez, sağlığı kötü durumda olanlar sağlık hizmetlerini daha az, daha geç kullanırlar. Sağlık hizmetlerine kendiliğinden talep yetersizdir.

Sağlık hizmetleri sürekli ve kapsamlı olmalıdır ve geniş bir ekip çalışması ile sunulmalıdır. Toplumun sağlık düzeyi insana, insani değerlere verilen değerin ölçülebilir bir göstergesidir. İnsana verilen değerin en elle tutulur, gözle görülür göstergesi yaşama hakkına ve bu hakkı sağlıklı, insana yaraşır, refah içinde, gerçekleştirmesi için sunulan hizmetlerdir. Sağlıkta Dönüşüm Programı, sosyal devlet çerçeveli sağlık kazanımlarının piyasacı bir mantıkla dönüştürülmesi, sağlığın alınır-satılır bir mal haline getirilmesi programıdır.